بسم اللّه الرّحمن الرّحيم متن : « 1 » قال محمّد هو ابن مالك * احمد ربّى اللّه خير مالك تجزيه و تركيب قال : فعل ماضى ، اجوف واوى از باب نصر ، ينصر . محمّد : فاعل براى « قال » . هو : ضمير منفصل مرفوع ، مبتداء . ابن : مضاف ، خبر است براى « هو » . مالك : مضاف اليه براى « ابن » و كلمه « ابن مالك » در اصل صفت براى محمّد بوده سپس آن را از صفت بودن قطع نموده و خبر براى مبتداء يعنى « هو » قرار مىدهيم كه اين عمل غالبا يا بداعى مدح است و يا ذمّ و در اينجا قصد مدح مىباشد . و مىتوان جمله « هو ابن مالك » را حاليّه دانست بنابراين محلّا منصوب مىباشد . احمد : فعل مضارع ، صحيح از باب فرح ، يفرح و ضمير مستتر در آن‌كه باستتار وجوبى مىباشد فاعلش است . ربّى : مضاف و مضاف اليه « كلمه « ربّ » صفت مشبّهه و ياء متكلّم ضمير متّصل مجرور مىباشد » و بهرتقدير كلمه « ربّ » مفعول است براى « احمد » و چون مضاف به « ياء » است نصبش مقدّر است . اللّه : اسم ، علم است براى ذات واجب الوجود ، بدل است براى « ربّى » و بدل كلّ از كلّ است .